شهر بيرون كردن . و جامهء خط دار بافتن مانند دوال . و جل از پشت ستور باز كردن و مثل پديد كردن و احاديث اوائل آوردن . و حناى مخطط بستن زن . تسييع ( tasyi ' ) م . ع . گل اندودن و اندودن بدن به پيه و مانند آن . تسييل ( tasyil ) م . ع . روان راندن آب و مانند آن . تش ( tac ) ا . پ . آتش . و تيشهء بزرگى كه بدان درخت شكافند . و تيشهء درودگرى . تش ( tec ) ا . پ . عطش و تشنگى . و شپش . تش ( toc ) ا . پ . حرارت و اضطرابى كه از غم و اندوه پديد آيد . تشاءم ( tac om ) م . ع . خويشتن را بشام نسبت كردن . و بسوى چپ گرفتن كسى را . و بسوى دست چپ كسى شدن . و فال بد زدن به چيزى يق تشاء موابه : فال بد زدند بوى و تشاء مواليه بسوى دست چپ او شدند . تشابر ( tac bor ) م . ع . نزديك يكديگر شدن دو گروه در كارزار كه گوئى ميان ايشان اندازه بئرى مانده است . تشابك ( tac bok ) م . ع . در هم و مختلط شدن كارها . و تشابكت السباع : بر جهيدند ددان . تشابه ( tac boh ) م . ع . مانند شدن يق تشابها يعنى مانند يكديگر شدند . تشابه ( tac boh ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مشابهت و مانندگى و برابرى . تشاتم ( tac tom ) م . ع . يكديگر را دشنام دادن . تشاجب ( tac job ) م . ع . بهم در شدن كار . تشاجر ( tac jor ) م . ع . منازعت و خلاف كردن دو گروه با هم و بر يكديگر نيزه زدن . و چريدن ستور تمام گياه را . و به خوردن رسيدن درخت . و درآمدن چيزى در چيزى . تشاجر ( tac jor ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - منازعه و مشاجره و كشاكش . تشاجى ( tac ji ) م . ع . استوار و قوى شدن و اندوهگين گرديدن . تشاچه ( tac ce ) ا . پ . تساچه و تمساح . مر . تساچه . تشاح ( tac hh ) م . ع . با هم ديگر حريصى كردن بر كارى تا فوت نشود يق تشاح الرجلان على الامر . تشاخز ( tac xoz ) م . ع . اختلاف و خصومت افتادن ميان قوم . تشاخس ( tac xos ) م . ع . اختلاف و فساد و خصومت افتادن ميان قوم . و گشادن خر دهان خود را وقت خميازه . و تباه و پريشان شدن كار . و دو پاره شدن سر از ضرب . و مائل و كژ شدن . و تشاخست اسنانه : پا پيش شدند دندانهاى او و ريخته شدند بعضى از آنها از پيرى . تشارس ( tac ros ) م . ع . با هم ديگر دشمنانه رفتار نمودن . تشارك ( tac rok ) م . ع . انبازى كردن . تشازب ( tac zob ) م . ع . چشم داشتن بهرهء خود را . تشازر ( tac zor ) م . ع . همديگر را بدنبال چشم نظر كردن . تشأشوء ( taca'co ' ) م . ع . تشأشا القوم : متفرق و پريشان شدند قوم . و تشاشا امرهم : مضطرب و پريشان شد كار ايشان . تشاطر ( tac tor ) م . ع . دو صفه شدن در جنگ . تشاعر ( tac or ) م . ع . ادعاى شاعرى نمودن . و خود را شاعر پنداشتن . تشاف ( tac ff ) م . ع . همه چيزى را گرفتن و استقصاى آن كردن يق تشاففت ما فى الاناء كله : خوردم همهء باقى ماندهء آب را كه در ظرف بود . و منه المثل الرى عن التشاف و تشاففته : بردم فضل و فزونى او را . و تشاففت الامور : كوشش تمام كردم در كارها . تشاكس ( tac kos ) م . ع . با يكديگر بدخوئى كردن و مخالطت نمودن و يقال تشاكسوا اذا تخالفوا . تشاكل ( tac kol ) م . ع . موافقت كردن و مشابه شدن . تشاكه ( tac koh ) م . ع . همديگر را مشابه شدن يق تشاكها اذا تشابها . تشاكى ( tac ki ) م . ع . از همديگر گله كردن يق تشاكوا : از يكديگر گله كردند . تشام ( tac mm ) م . ع . يكديگر را بوئيدن و در نظر حريف آمدن . تشامم ( tac mom ) م . ع . همديگر را بوئيدن و نزديك شدن . تشان ( tac nn ) م . ع . در آميخته و در كشيده شدن و كهنه گرديدن مشك . و خشك شدن پوست . تشانؤ ( tac no ' ) م . ع . يكديگر را دشمن داشتن . تشاور ( tac vor ) م . ع . كنكاش كردن . تشاوس ( tac vos ) م . ع . نگريستن بگوشهء چشم از تكبر يا غضب و گره كردن رخساره در آن حال . تشاوش ( tac voc ) م . ع . در آميخته شدن . تشاوظ ( tac voz ) م . ع . با هم دشنام دادن . تشاول ( tac vol ) م . ع . به نيزه و جز آن بسوى يكديگر حمله كردن در جنگ . تشاؤم ( tac om ) م . ع . تشاءم تشاهد ( tac hod ) ا . پ . - مأخوذ